​Agent & fotograaf - Doenja

‘We zijn allemaal maar mensen’

Doenja (aka @doenja_politie), 34 jaar, is niet alleen hoofdagent bij de politie in Almere Buiten Hout, maar ook professioneel fotograaf. En niet toevallig: fotograferen en het werk bij de politie hebben meer gemeen dan je denkt!

Een open blik

‘Bruiloften, net geboren baby’s, familieportretten: bij al die fotoshoots zoom ik het liefst in op de details. De rimpels in een babyvoetje, de blik van de bruidegom, hoe opa naar zijn kleinzoon kijkt…

‘Je moet het net even zien, en dat geldt in mijn werk als politieagent net zo hard. De hele dag ben je aan het observeren: waarom maakt die man geen oogcontact? Waarom kijkt die vrouw de hele tijd zo schichtig om zich heen? Dingen die opvallen, die anders zijn dan normaal: het is mijn tweede natuur geworden om daar oog voor te hebben.’


Het juiste moment kiezen

‘Soms kom ik als agent bij een ruzie aan, en zitten mensen veel te hoog in hun emotie voor een gesprek. Dan is het de kunst om er even omheen te praten. Af te leiden, vóór we bespreken wat er nou eigenlijk aan de hand is.

Je moet aanvoelen wanneer je iets kunt zeggen – net zoals je als fotograaf moet aanvoelen wanneer je er bovenop moet staan, om op het juiste moment af te drukken. Dat is natuurlijk best wel eens zoeken. Zowel achter de camera, als op straat.’


Contact maken
‘Toen mijn zoontje werd geboren, ben ik met mijn fotografiebedrijf gestopt. Ik doe mijn werk als hoofdagent met volle inzet, volg een opleiding tot operationeel coördinator, probeer mijn volgers op social media dagelijks te inspireren én steek mijn energie graag in de kleine man.

Wel fotografeer ik nog steeds voor vrienden en bekenden. De leukste uitdaging, vind ik, is om mensen steeds weer op hun gemak te stellen. Dat zie je meteen terug in de foto’s. Die zijn dan veel losser, alles is spontaner. Lukt dat niet, dan krijg je zo’n boer met kiespijn. Gespannen kaken, een gemaakte lach, een stijve houding... Meestal wordt de gefotografeerde daar ook niet blij van!’

Laten zien dat we allemaal menselijk zijn

‘Juist dat contact maken vind ik een van de meest waardevolle dingen aan mijn vak, ook als agent. Laatst zat ik nog bij een meisje dat een zelfmoordpoging had gedaan. Ze wilde eigenlijk niks vertellen. Mensen schamen zich vaak. Daar probeer ik dan op in te spelen: dat ik ook wel eens verkeerde keuzes maak. Ook wel eens niet weet wat ik moet doen. Ik probeer mezelf altijd kwetsbaar op te stellen. Te laten zien dat we allemaal maar mensen zijn. Dat helpt, en misschien is dat wel mijn grootste talent: gewoon mezelf zijn. Uiteindelijk kreeg ik haar toch aan het praten.’