Said (38) is vakspecialist werving & selectie bij korps Utrecht. Voor deze functie heeft hij altijd in ‘executieve’ dienst gewerkt; als agent in de noodhulp, als wijkagent, bij de recherche en bij de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE).

“Als politieman op straat krijg je met allerlei mensen te maken. En dan loop je het risico om betrokken te raken bij een vechtpartij. In zo’n situatie optreden is onderdeel van het vak. Maar eigenlijk was ik nooit echt bang. Als je een politieopleiding hebt gevolgd dan leer je hoe je in zulke situaties moet handelen. Ook ben je ‘bewapend’ met de juiste kennis en middelen. Je bent geoefend en je kunt altijd rekenen op de assistentie van je collega’s.

Eén keer heb ik me heel onveilig gevoeld toen ik samen met een collega belaagd werd door twintig jongeren. Ze waren zeer agressief en ik moest zelfs een waarschuwingsschot lossen en mijn wapenstok gebruiken. Uiteindelijk kregen we assistentie van collega’s met politiehonden. Maar zelfs in zo’n stressvolle situatie herinner je de lessen uit je opleiding. Allerlei scenario’s gaan door je hoofd, maar je raakt niet in paniek. Je denkt aan; hoe houd ik ze op afstand? Kan ik het met communicatie oplossen? Op welk moment moet ik geweld gebruiken? Enzovoort.
Tijdens de opleiding krijg je les in ‘waarnemen’. Je leert dan op een gedetailleerde manier naar mensen kijken en bepaald gedrag te herkennen. Als je surveilleert, bijvoorbeeld bij een evenement, dan let je ook goed op het gedrag van mensen om verdachte situaties te herkennen. Dit is een soort automatisch proces.
 
De spannendste diensten zijn de nachtdiensten. Niet alleen gebeurt er dan veel in het uitgaansleven, maar ook inbraken in woningen en bedrijven ’s nachts zijn spannend. Zo’n gebouw ziet er in het donker met je zaklampje toch wat anders uit dan overdag… Dit is de spanning waar een politieagent toch vaak voor gaat, net zoals het met sirenes en zwaailichten aan achtervolgen van verdachten.”