'Met een half antwoord nemen ze geen genoegen'
Yvonne (27 jaar) volgt de opleiding tot Master of Criminal Investigation (recherchekundige) en is bezig met haar eindscriptie. Ze werkt bij korps Utrecht.
“Ik heb al twee keer eerder gesolliciteerd bij de politie maar werd beide keren afgewezen vanwege te weinig levenservaring. Ik ben toen gaan reizen en daarna de studie Integrale Veiligheidskunde gaan volgen. Deze studie heb ik met succes afgerond, waarna ik aan het werk ben gegaan bij een management- & adviesbureau. Daar werkte ik veel samen met de politie, brandweer, ondernemers en buurtbewoners aan veiligheids- en leefbaarheidsprojecten. De nauwe samenwerking met de politie deed me weer beseffen dat ik liever op de stoel van de inspecteur wilde zitten. Ik nam de stap om voor een derde keer te solliciteren en nu voor de nieuwe opleiding Recherchekundige master.
De selectieprocedure bestaat uit een aantal dagen, verspreid over een aantal weken. De eerste dag wordt er onder meer een flinke fysieke inspanning verwacht. Je moet binnen een aantal minuten vijf rondjes in een parcours lopen, iedereen loopt zich hierop stuk. De tweede selectiedag was vooral geestelijk zwaar. Je bent steeds geconcentreerd bezig bent met een rollenspel, de postbakoefening en de Watson-Glaser test, waar je analytisch vermogen getest wordt.
Opluchting volgde toen eindelijk mijn rapport thuis op de mat viel met een positief resultaat. Maar ik was er nog niet. Als laatste onderdeel van de selectie stond het gesprek met de landelijke selectiecommissie op de planning. In de auto naar Apeldoorn was ik zenuwachtig, wat alleen maar erger werd toen ik tegenover drie mannen in politie-uniform kwam te zitten. De vragen werden op me afgevuurd en met een half antwoord namen ze geen genoegen. Gelukkig wist ik mijn zenuwen te bedwingen en werd ik goedgekeurd door de landelijke selectiecommissie voor de functie recherchekundige.
Klaar voor de volgende stap; op gesprek bij een korps. Mijn eerste voorkeur ging uit naar korps Utrecht. Ik werd uitgenodigd voor het ‘klikgesprek’. Dit was een serieus sollicitatiegesprek en ik werd dan ook flink aan de tand gevoeld. Gelukkig werd ik een paar uur na het gesprek gebeld dat ik was aangenomen en mag ik sinds 1 november 2007 met trots zeggen dat ik bij de politie werk."