Virgil de la Haye ging bij de politie voor afwisseling en ‘omdat je dan altijd vooraanstaat’. Via een voorschakeltraject kwam hij in een wereld vol afwisseling, met dodelijke aanrijdingen en sinterklaasintochten. Zijn half Surinaamse, half Indische afkomst speelt wat hem betreft geen rol.

De opleiding voldeed al aan de variatiewensen van de 23-jarige aspirant Virgil, die sinds 2006 in de leer is bij afdeling De Waerd. Die studie raakt namelijk alle aspecten van het politievak, stelt hij. ‘Zo krijg je schietlessen, rijopleidingen, bekeuringsgesprekken… eigenlijk te veel om op te noemen. Naarmate de opleiding vordert, kun je ook voor steeds meer meldingen ingezet worden. Je wordt continu begeleid tot je klaar bent om “losgelaten” te worden.’

Eigen inbreng
Niet verbazend dat werken bij de politie hem bevalt, en specifiek bij Noord-Holland Noord. Een korps met een groot werkgebied en met veel doorgroeimogelijkheden, weet Virgil. Zijn achtergrond ervaart hij niet als belemmering. Integendeel. ‘Wij leven in een multiculturele samenleving. Wil je goed omgaan met verschillende culturen, dan moet je die wel kennen. In dat opzicht breng ik mijn cultuur in.’

Geen discriminatie
Virgil benadrukt zijn roots niet. De vraag of hij een belangrijke bijdrage levert aan politiewerk beantwoordt hij vanuit het vak, niet vanuit zijn achtergrond. ‘Binnen het korps richt ik mij zoveel mogelijk op mijn leeropdrachten en examens, die ik per kwartiel moet doen. Vanaf het volgend kwartiel mag ik in de noodhulp mee en begint het echte politiewerk. Collega’s benaderen mij niet anders vanwege mijn achtergrond. Van discriminatie heb ik dan ook nooit iets gehoord of gemerkt. En gebeurt dat toch, dan zijn daar instanties of collega’s voor om over te praten en om er iets aan te doen.’

Overtuigend bewijs
Ook vrienden en familie reageerden goed op het feit dat Virgil bij de politie ging werken. ‘Ze vonden het leuk, ook al verschilt het van wat ik hiervoor deed. Ik deed de hoveniersopleiding, maar vond de politie toch aantrekkelijker. Via een voorschakeltraject heb ik hard gewerkt aan mijn competenties en kon in 2006 mijn entree maken. Nu ik hier werk, merk ik wel dat mijn familie en vrienden anders naar de politie kijken. Ik laat zien dat ons werk zeer divers is, dat we meer doen dan bekeuringen schrijven. Dat is toch meestal het beeld dat de burgers hebben. Ik laat zien dat ons werk zeer gevarieerd is en daarom ook meer respect verdient.’