Gul (27) volgt de opleiding tot hoofdagent. Ze zit inmiddels aan het eind van het derde jaar. Gul werkt bij de politie Twente.

“Eerst had ik het beeld dat de politie streng en autoritair was. Toch wou ik solliciteren omdat ik voor de hulpverleningskant van het vak ging. Advies geven aan mensen die het niet zien zitten of die problemen hebben. Of mensen geruststellen in panieksituaties, dat vind ik belangrijk.
Op mijn 19e heb ik al eens bij de politie gesolliciteerd. Toen werd ik afgewezen omdat ik te weinig overwicht had. Vervolgens ben ik Maatschappelijk werk en dienstverlening gaan studeren, maar deze vorm van hulpverlening paste niet bij mij. Toen ben ik gaan werken om mijn contact met mensen te verbeteren, meer overwicht te krijgen en levenservaring op te doen. Op mijn 23e solliciteerde ik opnieuw bij de politie.

Nu ik er zit is mijn beeld van de politie veranderd; iedereen is heel collegiaal, er heerst een heel goede sfeer en we staan voor elkaar klaar. Ook naar de burgers toe is er een lage drempel.

Als vrouw ben je fysiek misschien niet zo sterk als je mannelijke collega’s. Maar daar heb ik geen problemen mee. Ik kan goed praten en daarmee kun je vaak problemen voorkomen. Zo heeft iedere collega z’n eigen kwaliteiten. En dan weet je wanneer je beter even de ander het woord kunt laten doen of het juist overnemen. Mocht het toch uit de hand lopen dan heb je op school bepaalde technieken geleerd waarmee je ook als vrouw je mannetje staat, daarom maakt het mij ook niet uit om met een man of een vrouw te werken. Als student ga je altijd met een ervaren collega de straat op.

Het is wel belangrijk dat je een goede basisconditie hebt als je aan de opleiding begint. In het eerste jaar krijg je heel veel sport; zwemvaardigheid, reddingszwemmen, mensen opduiken, kickboxen en veel hardlopen.”