Bram, 32 jaar, is hoofdagent bij de politie Brabant Zuid-Oost. Hij is lid van de Ondernemingsraad en aangesloten bij het regionaal en landelijk homonetwerk politie.

“In 2005 ben ik begonnen bij de politie. Daarvoor werkte ik als verkoop/servicemedeweker en had een bijbaantje in de horeca. Ik werkte altijd al graag met mensen en de politie was van kinds af aan mijn droombaan. Helaas werd ik op mijn 17e bij de selectie afgewezen wegens te weinig levenservaring. Een aantal jaren later lukte het wel. Mijn familie vroeg zich af of de politie wel een verstandige keus was… ‘Bij de politie heerst toch een machocultuur?’, ‘Je gaat het moeilijk krijgen daar.’ Maar ik dacht: ‘juist bij de politie hebben ze respect voor elkaar en weten ze hoe de samenleving in elkaar zit, daar kun je eerlijk jezelf zijn.’ En inderdaad heeft er gelukkig nooit iemand negatief op mijn homoseksualiteit gereageerd. De samenstelling van de politie is de laatste jaren ook wel veranderd. Vroeger moest je een grote, stoere vent zijn. Tegenwoordig hoef je niet meer in een keurslijf te passen en is de politie juist een succesvolle organisatie door haar diversiteit in mensen. Tijdens de eerste voorstelrondes op school ga je het natuurlijk niet meteen vertellen. Maar naarmate je klasgenoten en collega’s beter leert kennen, komt het vanzelf ter sprake. Ik hoor vaak terug ‘aan jou zie en merk ik het niet, je doet gewoon lekker mee’.

Het mooie van het politiewerk vind ik de onregelmatigheid. Je kunt 24/7 ingezet worden. ’s Nachts gebeuren er andere dingen dan overdag. En als je nachtdiensten hebt, kun je ‘s middags lekker (rustig!) de stad in of met vrienden afspreken. Ook is iedere dienst weer een avontuur; je weet nooit wat er op je pad komt. Je kunt wel een actie als een verkeerscontrole gepland hebben staan, maar door de waan van de dag kan dit totaal anders lopen. En dan ga je aan het eind van een leuke dienst naar huis en heb je toch weer een hoop gezien en meegemaakt!”